Marian
Borkowski

kompozytor

kompozytor, muzykolog, pianista, pedagog

Marian Borkowski. Kompozytor, muzykolog, pianista, pedagog oraz animator i organizator życia muzycznego; ur. 17 sierpnia 1934, Pabianice. Studia muzyczne odbył w latach 1959–1965 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) Warszawie w klasie kompozycji Kazimierza Sikorskiego oraz w klasach fortepianu Jana Ekiera i Natalii Hornowskiej. W tym samym czasie studiował muzykologię w Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył pod kierunkiem Józefa M. Chomińskiego w roku 1966. W latach1966–1968, jako stypendysta rządu francuskiego, kontynuował studia kompozytorskie u Nadii Boulanger i Oliviera Messiaena w Konserwatorium Paryskim i w Konserwatorium Amerykańskim w Fontainebleau oraz u Iannisa Xenakisa w Ecole Pratique des Hautes Etudes, jak również studia muzykologiczne pod kierunkiem Jacquesa Chailley i Barry S. Brooka w Uniwersytecie Paryskim (Sorbonne). Jednocześnie studiował filozofię u Jeana Hyppolite i Julesa Vuillemina w Sorbonie oraz w Collège de France. Brał udział w Międzynarodowych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1972, 1974) oraz w Accademia Musicale Chigiana w Sienie (1973, 1975 – Diploma di Merito), pracując w zakresie kompozycji pod kierunkiem György Ligetiego, Iannisa Xenakisa, Karlheinza Stockhausena i Franco Donatoniego.

Od roku 1968 wykłada kompozycję i instrumentację symfoniczną w  Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) – od 1976 roku jest docentem i prowadzi klasę kompozycji.

W roku 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. Był prodziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1975–1978), prorektorem Akademii (1978–1981, 1987–1990), kierownikiem Katedry Teorii Muzyki (1993–1999), dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1996–1999), kierownikiem Katedry Kompozycji (1999–2004), organizatorem i kierownikiem Podyplomowych Studiów Teorii Muzyki (1998–2008) oraz Podyplomowych Studiów Kompozycji (2000–2008). W latach 2010–2013 wykładał także kompozycję w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Ponadto, był wykładowcą na kursach mistrzowskich i sympozjach kompozytorskich (Amsterdam, Belgrad, Breaza, Bukareszt, Cleveland, Cluj, Esztergom, Klagenfurt, Kwangju, Lyon, Mexico-City, Montreal, Moskwa, Olsztyn, Paryż, Québec-City, Seul, Siena, Taegu, Taszkent, Valparaíso, Wiedeń).

Od 1989 roku wykłada kompozycję jako visiting professor i guest artist w Concordia University (Montreal), University of Montreal, Conservatoire de Musique du Québec (Québec-City), Conservatoire National de Musique (Boulogne-Billancourt, Paris), Accademia Musicale Chigiana (Siena), University of Kansas (Lawrence), University of Southern California (Los Angeles), San Francisco State University, Eastman School of Music (Rochester), Georgia State University (Atlanta), Tulane University of Louisiana (New Orleans), University of North Texas (Denton), Bowling Green State University, Shenandoah University (Winchester), University of Charleston, Rice University (Houston), University of Miami, William Paterson University of New Jersey (Wayne), Baldwin-Wallace Conservatory (Berea, Ohio), Southwest Missouri State University (Springfield), Hanyang University (Seoul), Seoul Superior Conservatory of Music, Keimyung University (Taegu), Catholic University of Taegu-Hyosung, Korean National University of Arts (Seoul), University of Suwon, Seoul National University, Chonnam National University (Kwangju).

Wykształcił grono kilkudziesięciu kompozytorów polskich: Joanna Badełek, Renata Baszun, Wojciech Blecharz, Marcin Błażewicz, Maria Borecka, Katarzyna Bortkun-Szpotańska, Artur Cieślak, Dorota Dywańska, Łukasz Farcinkiewicz, Aleksandra Garbal, Szymon Godziemba-Trytek, Alicja Gronau-Osińska, Igor Jankowski, Szymon Kawalla, Sławomir Kłodnicki, Jerzy Kornowicz, Aleksander Kościów, Bartosz Kowalski, Renata Kunkel, Paweł Kwapiński, Dariusz Łapiński, Paweł Łukaszewski, Marcin Tadeusz Łukaszewski, Emilian Madey, Aldona Nawrocka, Ryszard Osada, Grażyna Paciorek-Draus, Maria Pokrzywińska, Paweł Przezwański, Roman Rewakowicz, Jędrzej Roch-Rochecki, Piotr Spoz, Paweł Sprync, Paweł Strzelecki, Łucja Szablewska, Dariusz Szankin, Wojciech Szmidt, Seweryn Ścibior, Hadrian Filip Tabęcki, Marek Towiański, Tadeusz Trojanowski, Marcin Wierzbicki, Sławomir Wojciechowski, Sławomir Zamuszko, Maciej Zieliński, Maciej Żółtowski, a także liczną grupę studentów, stażystów i doktorantów z zagranicy, m.in.: Boris Alvarado (Chile), Robin Chemtov (Kanada), Choi Chun-Hee (Korea Południowa), Alessandra Ciccaglioni (Włochy), Joe Cutler (Wielka Brytania), Gwon Sung-Hyun (Korea Południowa), Hong Jin-Pyo (Korea Południowa), Kim Jin-Keum (Korea Południowa), Lee Chong-Man (Korea Południowa), Lee Mi-Jin (Korea Południowa), Daniel Luzko (Paragwaj/USA), Ginger Mayerson (USA), Paul Scriver (Kanada), Tony Srouji (Kanada), Brian Thompson (Kanada), Fanny Tran (Belgia), Gabriel Mãlãncioiu (Rumunia). Jego studenci i absolwenci zdobyli ponad 350 nagród i wyróżnień na krajowych i międzynarodowych konkursach kompozytorskich.

Utwory Mariana Borkowskiego były wykonywane na koncertach kameralnych i symfonicznych w 25 krajach Europy, a także w Australii, Boliwii, Brazylii, Chile, Chinach, Ekwadorze, Iranie, Jamajce, Japonii, Kanadzie, Kolumbii, Korei Południowej, Kubie, Kuwejcie, Malezji, Meksyku, Peru, Singapurze, Turcji, USA i Wenezueli. Znalazły się one również w programach ponad 50 krajowych i około 60 międzynarodowych festiwali muzycznych (m.in. w Aix-en-Provence, Berlinie, Bilbao, Darmstadt, Esztergom, Genewie, Kwangju, Lizbonie, Los Angeles, Lwowie, Madrycie, Meadville, Metz, México-City, Monachium, Paryżu, Salzburgu, Pusan, Santa Cruz, Seulu, St. Petersburgu, Taegu, Utrechcie, Valparaíso, Viitasaari, Warszawie, Witten). Ponadto, wiele jego kompozycji zostało nagranych w radio i telewizji (w ponad 25 krajach) oraz na ponad 60 płytach analogowych i CD wydanych przez Acte Préalable, DUX, Global Sound Media (Seoul), GM Records, MTJ, Musica Sacra Edition, Olympia (Londyn), Polonia Records, Polskie Nagrania Muza, ProViva Intersound (Monachium), Sound-Pol, Gamma CD, Veriton.

Jako pianista koncertował w kraju oraz w Austrii, Francji, Kanadzie, Korei Południowej, Rosji, Wielkiej Brytanii, Włoszech i USA.

Dokonał nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych utworów własnych i innych kompozytorów polskich.

Dorobek naukowy Mariana Borkowskiego obejmuje ponad 20 prac teoretycznych z zakresu teorii muzyki XX i XXI wieku, współczesnych technik kompozytorskich, współczesnej techniki orkiestracyjnej, sonologii, dodekafonii (a zwłaszcza warsztatu kompozytorskiego Antona Weberna), muzyki polskiej XX i XXI wieku i pedagogiki kompozycji. Marian Borkowski uczestniczył w ponad 70 międzynarodowych kongresach, konferencjach, sympozjach, sesjach naukowych i festiwalach w kraju i za granicą.

Jest członkiem wielu organizacji muzycznych w Polsce, Belgii, Japonii i USA. W latach 1971–1977 był wiceprezesem Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich. Od roku 1985 jest twórcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu Laboratorium Muzyki Współczesnej, a od 1995 roku prezesem Stowarzyszenia Laboratorium Muzyki Współczesnej. Był członkiem jury wielu krajowych (w ponad 70) i zagranicznych (w ponad 20) konkursów kompozytorskich i wykonawczych (m.in. w Belgradzie, Florencji, Paryżu, Esztergom, Nowym Orleanie, Seulu, Suwon, Taegu, Valparaíso, Guadalajara, Cambridge, Rouen, Kolonia, Rzym).

Marian Borkowski jest laureatem wielu nagród: Konkursu Młodych Kompozytorów w Warszawie (1966), Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. G.B. Viottiego w Vercelli (1969), Konkursu Kompozytorskiego im. K. Szymanowskiego w Warszawie (1974), Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Nowej Muzyki w Nowym Jorku (1990), Nagród Ministra Kultury i Sztuki (1976, 1980, 1982, 2004, 2008, 2015) oraz wielu nagród i nominacji do nagrody Akademii Fonograficznej „Fryderyk” (1998–2019). Odznaczony został także Srebrnym Krzyżem Zasługi (1977), Srebrnym Medalem Premio Vittorio Gui (Włochy, 1979), Medalem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (1981), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984), odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1985), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1985), Medalem Uniwersytetu Narodowego w Seulu (1988), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2002), Honorowej Plakiety Akademii Muzycznej im. F. Chopina (2004), Medalem honorowym Pontificia Universidad Católica de Valparaíso (Chile, 2004) oraz Srebrnym Wawrzynem Olimpijskim (2004). Otrzymał honorowe członkostwo Stowarzyszenia Musica Sacra (2004) i Towarzystwa im. Karola Nicze (2006). W roku 2005 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Pabianic. W roku 2008 otrzymał Honorową Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich oraz Srebrny Medal “Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. W roku 2009 otrzymał Nagrodę im. św. Brata Alberta, a w roku 2010 Medal Za zasługi dla Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz Nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W roku 2011 otrzymał Nagrodę Akademii Fonograficznej „Fryderyk” w kategorii Kompozytor Roku. W roku 2012 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej i otrzymał Grand Prix Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W roku 2014 jego płyta „Marian Borkowski – Choral Works” zdobyła Nagrodę Akademii Fonograficznej „Fryderyk” w kategorii „Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej”. W tym samym roku kompozytor otrzymał (przyznany przez Marszałka Województwa Mazowieckiego) Medal „Pro Masovia”. W roku 2020 otrzymał tytuł Profesora Honorowego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2021 roku otrzymał Złoty Medal “Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

kompozytor, muzykolog, pianista, pedagog

Marian Borkowski.

Kompozytor, muzykolog, pianista, pedagog oraz animator i organizator życia muzycznego; ur. 17 sierpnia 1934, Pabianice. Studia muzyczne odbył w latach 1959–1965 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) Warszawie w klasie kompozycji Kazimierza Sikorskiego oraz w klasach fortepianu Jana Ekiera i Natalii Hornowskiej. W tym samym czasie studiował muzykologię w Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył pod kierunkiem Józefa M. Chomińskiego w roku 1966. W latach1966–1968, jako stypendysta rządu francuskiego, kontynuował studia kompozytorskie u Nadii Boulanger i Oliviera Messiaena w Konserwatorium Paryskim i w Konserwatorium Amerykańskim w Fontainebleau oraz u Iannisa Xenakisa w Ecole Pratique des Hautes Etudes, jak również studia muzykologiczne pod kierunkiem Jacquesa Chailley i Barry S. Brooka w Uniwersytecie Paryskim (Sorbonne). Jednocześnie studiował filozofię u Jeana Hyppolite i Julesa Vuillemina w Sorbonie oraz w Collège de France. Brał udział w Międzynarodowych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1972, 1974) oraz w Accademia Musicale Chigiana w Sienie (1973, 1975 – Diploma di Merito), pracując w zakresie kompozycji pod kierunkiem György Ligetiego, Iannisa Xenakisa, Karlheinza Stockhausena i Franco Donatoniego.

 

Od roku 1968 wykłada kompozycję i instrumentację symfoniczną w  Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) – od 1976 roku jest docentem i prowadzi klasę kompozycji.

W roku 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. Był prodziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1975–1978), prorektorem Akademii (1978–1981, 1987–1990), kierownikiem Katedry Teorii Muzyki (1993–1999), dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1996–1999), kierownikiem Katedry Kompozycji (1999–2004), organizatorem i kierownikiem Podyplomowych Studiów Teorii Muzyki (1998–2008) oraz Podyplomowych Studiów Kompozycji (2000–2008). W latach 2010–2013 wykładał także kompozycję w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Ponadto, był wykładowcą na kursach mistrzowskich i sympozjach kompozytorskich (Amsterdam, Belgrad, Breaza, Bukareszt, Cleveland, Cluj, Esztergom, Klagenfurt, Kwangju, Lyon, Mexico-City, Montreal, Moskwa, Olsztyn, Paryż, Québec-City, Seul, Siena, Taegu, Taszkent, Valparaíso, Wiedeń).

Od 1989 roku wykłada kompozycję jako visiting professor i guest artist w Concordia University (Montreal), University of Montreal, Conservatoire de Musique du Québec (Québec-City), Conservatoire National de Musique (Boulogne-Billancourt, Paris), Accademia Musicale Chigiana (Siena), University of Kansas (Lawrence), University of Southern California (Los Angeles), San Francisco State University, Eastman School of Music (Rochester), Georgia State University (Atlanta), Tulane University of Louisiana (New Orleans), University of North Texas (Denton), Bowling Green State University, Shenandoah University (Winchester), University of Charleston, Rice University (Houston), University of Miami, William Paterson University of New Jersey (Wayne), Baldwin-Wallace Conservatory (Berea, Ohio), Southwest Missouri State University (Springfield), Hanyang University (Seoul), Seoul Superior Conservatory of Music, Keimyung University (Taegu), Catholic University of Taegu-Hyosung, Korean National University of Arts (Seoul), University of Suwon, Seoul National University, Chonnam National University (Kwangju).

Wykształcił grono kilkudziesięciu kompozytorów polskich: Joanna Badełek, Renata Baszun, Wojciech Blecharz, Marcin Błażewicz, Maria Borecka, Katarzyna Bortkun-Szpotańska, Artur Cieślak, Dorota Dywańska, Łukasz Farcinkiewicz, Aleksandra Garbal, Szymon Godziemba-Trytek, Alicja Gronau-Osińska, Igor Jankowski, Szymon Kawalla, Sławomir Kłodnicki, Jerzy Kornowicz, Aleksander Kościów, Bartosz Kowalski, Renata Kunkel, Paweł Kwapiński, Dariusz Łapiński, Paweł Łukaszewski, Marcin Tadeusz Łukaszewski, Emilian Madey, Aldona Nawrocka, Ryszard Osada, Grażyna Paciorek-Draus, Maria Pokrzywińska, Paweł Przezwański, Roman Rewakowicz, Jędrzej Roch-Rochecki, Piotr Spoz, Paweł Sprync, Paweł Strzelecki, Łucja Szablewska, Dariusz Szankin, Wojciech Szmidt, Seweryn Ścibior, Hadrian Filip Tabęcki, Marek Towiański, Tadeusz Trojanowski, Marcin Wierzbicki, Sławomir Wojciechowski, Sławomir Zamuszko, Maciej Zieliński, Maciej Żółtowski, a także liczną grupę studentów, stażystów i doktorantów z zagranicy, m.in.: Boris Alvarado (Chile), Robin Chemtov (Kanada), Choi Chun-Hee (Korea Południowa), Alessandra Ciccaglioni (Włochy), Joe Cutler (Wielka Brytania), Gwon Sung-Hyun (Korea Południowa), Hong Jin-Pyo (Korea Południowa), Kim Jin-Keum (Korea Południowa), Lee Chong-Man (Korea Południowa), Lee Mi-Jin (Korea Południowa), Daniel Luzko (Paragwaj/USA), Ginger Mayerson (USA), Paul Scriver (Kanada), Tony Srouji (Kanada), Brian Thompson (Kanada), Fanny Tran (Belgia), Gabriel Mãlãncioiu (Rumunia). Jego studenci i absolwenci zdobyli ponad 350 nagród i wyróżnień na krajowych i międzynarodowych konkursach kompozytorskich.

Utwory Mariana Borkowskiego były wykonywane na koncertach kameralnych i symfonicznych w 25 krajach Europy, a także w Australii, Boliwii, Brazylii, Chile, Chinach, Ekwadorze, Iranie, Jamajce, Japonii, Kanadzie, Kolumbii, Korei Południowej, Kubie, Kuwejcie, Malezji, Meksyku, Peru, Singapurze, Turcji, USA i Wenezueli. Znalazły się one również w programach ponad 50 krajowych i około 60 międzynarodowych festiwali muzycznych (m.in. w Aix-en-Provence, Berlinie, Bilbao, Darmstadt, Esztergom, Genewie, Kwangju, Lizbonie, Los Angeles, Lwowie, Madrycie, Meadville, Metz, México-City, Monachium, Paryżu, Salzburgu, Pusan, Santa Cruz, Seulu, St. Petersburgu, Taegu, Utrechcie, Valparaíso, Viitasaari, Warszawie, Witten). Ponadto, wiele jego kompozycji zostało nagranych w radio i telewizji (w ponad 25 krajach) oraz na ponad 60 płytach analogowych i CD wydanych przez Acte Préalable, DUX, Global Sound Media (Seoul), GM Records, MTJ, Musica Sacra Edition, Olympia (Londyn), Polonia Records, Polskie Nagrania Muza, ProViva Intersound (Monachium), Sound-Pol, Gamma CD, Veriton.

Jako pianista koncertował w kraju oraz w Austrii, Francji, Kanadzie, Korei Południowej, Rosji, Wielkiej Brytanii, Włoszech i USA.

Dokonał nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych utworów własnych i innych kompozytorów polskich.

Dorobek naukowy Mariana Borkowskiego obejmuje ponad 20 prac teoretycznych z zakresu teorii muzyki XX i XXI wieku, współczesnych technik kompozytorskich, współczesnej techniki orkiestracyjnej, sonologii, dodekafonii (a zwłaszcza warsztatu kompozytorskiego Antona Weberna), muzyki polskiej XX i XXI wieku i pedagogiki kompozycji. Marian Borkowski uczestniczył w ponad 70 międzynarodowych kongresach, konferencjach, sympozjach, sesjach naukowych i festiwalach w kraju i za granicą.

Jest członkiem wielu organizacji muzycznych w Polsce, Belgii, Japonii i USA. W latach 1971–1977 był wiceprezesem Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich. Od roku 1985 jest twórcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu Laboratorium Muzyki Współczesnej, a od 1995 roku prezesem Stowarzyszenia Laboratorium Muzyki Współczesnej. Był członkiem jury wielu krajowych (w ponad 70) i zagranicznych (w ponad 20) konkursów kompozytorskich i wykonawczych (m.in. w Belgradzie, Florencji, Paryżu, Esztergom, Nowym Orleanie, Seulu, Suwon, Taegu, Valparaíso, Guadalajara, Cambridge, Rouen, Kolonia, Rzym).

Marian Borkowski jest laureatem wielu nagród: Konkursu Młodych Kompozytorów w Warszawie (1966), Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. G.B. Viottiego w Vercelli (1969), Konkursu Kompozytorskiego im. K. Szymanowskiego w Warszawie (1974), Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Nowej Muzyki w Nowym Jorku (1990), Nagród Ministra Kultury i Sztuki (1976, 1980, 1982, 2004, 2008, 2015) oraz wielu nagród i nominacji do nagrody Akademii Fonograficznej „Fryderyk” (1998–2019). Odznaczony został także Srebrnym Krzyżem Zasługi (1977), Srebrnym Medalem Premio Vittorio Gui (Włochy, 1979), Medalem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (1981), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984), odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1985), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1985), Medalem Uniwersytetu Narodowego w Seulu (1988), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2002), Honorowej Plakiety Akademii Muzycznej im. F. Chopina (2004), Medalem honorowym Pontificia Universidad Católica de Valparaíso (Chile, 2004) oraz Srebrnym Wawrzynem Olimpijskim (2004). Otrzymał honorowe członkostwo Stowarzyszenia Musica Sacra (2004) i Towarzystwa im. Karola Nicze (2006). W roku 2005 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Pabianic. W roku 2008 otrzymał Honorową Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich oraz Srebrny Medal “Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. W roku 2009 otrzymał Nagrodę im. św. Brata Alberta, a w roku 2010 Medal Za zasługi dla Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz Nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W roku 2011 otrzymał Nagrodę Akademii Fonograficznej „Fryderyk” w kategorii Kompozytor Roku. W roku 2012 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej i otrzymał Grand Prix Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W roku 2014 jego płyta „Marian Borkowski – Choral Works” zdobyła Nagrodę Akademii Fonograficznej „Fryderyk” w kategorii „Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej”. W tym samym roku kompozytor otrzymał (przyznany przez Marszałka Województwa Mazowieckiego) Medal „Pro Masovia”. W roku 2020 otrzymał tytuł Profesora Honorowego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. W 2021 roku otrzymał Złoty Medal “Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

biogramy w słownikach i encyklopediach

  • Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce nowego millennium (2000-2002)”, Poznań 2002.
  • Encyklopedia multimedialna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998.
  • Encyklopedia Muzyki, red. Andrzej Chodkowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995 (wyd. I), 2001 (wyd. II), ISBN 83–01–13410–0.
  • Encyklopedia popularna PWN, red. Aldona Mikusińska, wyd. 35, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010.
  • Encyklopedia PWN w trzech tomach, red. Maciej Krzywda-Pogorzelski, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 1999.
  • European Biographical Directory, Waterloo, Belgium.
  • International Who’s Who Classical Music, ed. Robert J. Elster, 20th Edition, Europa Publications Limited (Taylor a. Francis Group), London – New York 2004.
  • International Who’s Who in Classical Music 2010, ed. Robert J. Elster, 26th Edition, Europa Biographical Reference Series, Routlege (Taylor a. Francis Group), London – New York 2010, ISBN 978–1–83743–553–5.
  • Leksykon Polskich Muzyków Pedagogów, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2008, ISBN 978–83–7308–538–1.
  • Lindstedt Iwona, Borkowski Marian, [w:] Encyklopedia Muzyczna PWM, część bio­gra­ficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej, Suple­ment „a-b”, PWM, Kraków 1998, ISBN 83–224–0492–1.
  • Łuka­szew­ski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina, red. Alicja Gronau-Osińska, tom I, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2004 (wyd. I), 2006 (wyd. II), s. 69–103, ISBN 83–89444–19–4.
  • Łukaszewski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Polish Music. Polish Composers 1918–2010, red. Marek Podhajski, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki w Gdańsku, Lublin – Gdańsk 2013, s. 357–36, ISBN 978–83–7702–567–3.
  • Łuka­szew­ski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Kompozytorzy pol­scy 1918–2000, red. Marek Podhajski, tom II Biogramy, Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki, Akademia Muzyczna im. F. Chopina, Gdańsk – Warszawa 2007, s. 111–120, ISBN 978–83–89444–83–7.
  • Muzyka. Encyklopedia PWN, red. Sławomir Żurawski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.
  • Nowy Leksykon PWN, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 1998.
  • Religia. Encyklopedia, red. T. Gadacz, B. Milerski, t. 1, PWN, Warszawa 2002.
  • The American Biographical Institute, Inc., Raleigh (North Carolina, USA): Five Hundred Leaders of Influence, 5 000 Personalities of the World, The International Directory of Distinguished Leadership, The Contemporary Who’s Who.
  • The International Biographical Centre, Cambridge, England: Dictionary of International Biography, International Leaders in Achievement, International Who’s Who of Intellectuals, International Who’s Who in Music, International Who’s Who in Community Service, Men of Achievement, International Who’s Who in Music and Musicians’ Directory, The World Who’s Who of Musicians, The 2000 Outstanding Intellectuals of the 21st Century, 5000 Personalities of the World, The Contemporary Who’s Who.
  • The International Directory of Distinguished Laedership, Chicago, Illinois, USA.
  • The International Directory of Distinguished Laedership, ed. J. M. Evans, 5th Edition, The American Biographical Institute, Raleigh, North Carolina, USA, 1994.
  • Five Hundred Leaders of Influence, ed. J. M. Evans, 2nd Edition, The American Biographical Institute, Raleigh, North Carolina, USA, 1994.
  • Who is Who w Polsce. Leksykon bio­gra­ficzny, tom I, wyd. 1, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 200, ISBN 3–7290–0034–9.
  • Who is Who w Polsce, leksykon bio­gra­ficzny, wyd. 11, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 2012, s. 206, ISBN 978-3-7290-0100-8.
  • Who’s Who in Europe, Database S.C., Waterloo, Belgium.
  • Who’s Who in the World – Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce 2004, red. Maciej Roman Bombicki, tom I, Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, Poznań 2004, ISBN 83–89002–01–9.
  • Who’s Who in the World • 2009, 26th Edition, Marquis Who’s Who, New Provodence (New Jersey, USA) 2009.
  • Who’s Who in the World 2013, 30th Edi­tion (Clas­sic), Mar­quis Who’s Who, Berke­ley Heights (New Jer­sey, USA) 2012, ISBN 978–0–8379–1150–2.
  • Who’s Who in World, Marquis Who’s Who, Inc., Chicago, Illinois, USA.
  • Wielka Encyklopedia PWN, red. nacz. Jan Wojnowski, tom 4, Wydawnictwo  Naukowe PWN, Warszawa 2001, s. 295, ISBN 83–01-13437–2.
  • Współcześni uczeni pol­scy. Słownik bio­gra­ficzny, red. Janusz Kapuścik, tom V, Suplement A-Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, 2006, ISBN 83–916278–4–5.
  • Złota Księga Nauk Humanistycznych 2004, red. Krzysztof Pikoń, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2004, ISBN 83–920014–0–0.
  • Złota Księga Nauki Polskiej – Naukowcy Zjednoczonej Europy, red. Krzysztof Pikoń, Polski Instytut Wydawniczy, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2006, ISBN 83–920014–7–8.
  • Złota Księga Nauki Polskiej 2000 – Naukowcy Przełomu Wieków, red. Krzysztof Pikoń, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2001, ISBN 83–7197–432–9.
  • Złota Księga Nauki Polskiej, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 1999, 2000.
  • Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce nowego millennium (2000-2002)”, Poznań 2002.
  • Encyklopedia multimedialna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998.
  • Encyklopedia Muzyki, red. Andrzej Chodkowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995 (wyd. I), 2001 (wyd. II), ISBN 83–01–13410–0.
  • Encyklopedia popularna PWN, red. Aldona Mikusińska, wyd. 35, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010.
  • Encyklopedia PWN w trzech tomach, red. Maciej Krzywda-Pogorzelski, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 1999.
  • European Biographical Directory, Waterloo, Belgium.
  • International Who’s Who Classical Music, ed. Robert J. Elster, 20th Edition, Europa Publications Limited (Taylor a. Francis Group), London – New York 2004.
  • International Who’s Who in Classical Music 2010, ed. Robert J. Elster, 26th Edition, Europa Biographical Reference Series, Routlege (Taylor a. Francis Group), London – New York 2010, ISBN 978–1–83743–553–5.
  • Leksykon Polskich Muzyków Pedagogów, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2008, ISBN 978–83–7308–538–1.
  • Lindstedt Iwona, Borkowski Marian, [w:] Encyklopedia Muzyczna PWM, część bio­gra­ficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej, Suple­ment „a-b”, PWM, Kraków 1998, ISBN 83–224–0492–1.
  • Łuka­szew­ski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina, red. Alicja Gronau-Osińska, tom I, Wydawnictwo AMFC, Warszawa 2004 (wyd. I), 2006 (wyd. II), s. 69–103, ISBN 83–89444–19–4.
  • Łukaszewski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Polish Music. Polish Composers 1918–2010, red. Marek Podhajski, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki w Gdańsku, Lublin – Gdańsk 2013, s. 357–36, ISBN 978–83–7702–567–3.
  • Łuka­szew­ski Marcin Tadeusz, Borkowski Marian, [w:] Kompozytorzy pol­scy 1918–2000, red. Marek Podhajski, tom II Biogramy, Akademia Muzyczna im. S. Moniuszki, Akademia Muzyczna im. F. Chopina, Gdańsk – Warszawa 2007, s. 111–120, ISBN 978–83–89444–83–7.
  • Muzyka. Encyklopedia PWN, red. Sławomir Żurawski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.
  • Nowy Leksykon PWN, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 1998.
  • Religia. Encyklopedia, red. T. Gadacz, B. Milerski, t. 1, PWN, Warszawa 2002.
  • The American Biographical Institute, Inc., Raleigh (North Carolina, USA): Five Hundred Leaders of Influence, 5 000 Personalities of the World, The International Directory of Distinguished Leadership, The Contemporary Who’s Who.
  • The International Biographical Centre, Cambridge, England: Dictionary of International Biography, International Leaders in Achievement, International Who’s Who of Intellectuals, International Who’s Who in Music, International Who’s Who in Community Service, Men of Achievement, International Who’s Who in Music and Musicians’ Directory, The World Who’s Who of Musicians, The 2000 Outstanding Intellectuals of the 21st Century, 5000 Personalities of the World, The Contemporary Who’s Who.
  • The International Directory of Distinguished Laedership, Chicago, Illinois, USA.
  • The International Directory of Distinguished Laedership, ed. J. M. Evans, 5th Edition, The American Biographical Institute, Raleigh, North Carolina, USA, 1994.
  • Five Hundred Leaders of Influence, ed. J. M. Evans, 2nd Edition, The American Biographical Institute, Raleigh, North Carolina, USA, 1994.
  • Who is Who w Polsce. Leksykon bio­gra­ficzny, tom I, wyd. 1, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 200, ISBN 3–7290–0034–9.
  • Who is Who w Polsce, leksykon bio­gra­ficzny, wyd. 11, Hübners Who is Who, Verlag für Personenenzyklopädien AG, Zug 2012, s. 206, ISBN 978-3-7290-0100-8.
  • Who’s Who in Europe, Database S.C., Waterloo, Belgium.
  • Who’s Who in the World – Encyklopedia Actus Purus. Kto jest kim w Polsce 2004, red. Maciej Roman Bombicki, tom I, Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, Poznań 2004, ISBN 83–89002–01–9.
  • Who’s Who in the World • 2009, 26th Edition, Marquis Who’s Who, New Provodence (New Jersey, USA) 2009.
  • Who’s Who in the World 2013, 30th Edi­tion (Clas­sic), Mar­quis Who’s Who, Berke­ley Heights (New Jer­sey, USA) 2012, ISBN 978–0–8379–1150–2.
  • Who’s Who in World, Marquis Who’s Who, Inc., Chicago, Illinois, USA.
  • Wielka Encyklopedia PWN, red. nacz. Jan Wojnowski, tom 4, Wydawnictwo  Naukowe PWN, Warszawa 2001, s. 295, ISBN 83–01-13437–2.
  • Współcześni uczeni pol­scy. Słownik bio­gra­ficzny, red. Janusz Kapuścik, tom V, Suplement A-Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, 2006, ISBN 83–916278–4–5.
  • Złota Księga Nauk Humanistycznych 2004, red. Krzysztof Pikoń, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2004, ISBN 83–920014–0–0.
  • Złota Księga Nauki Polskiej – Naukowcy Zjednoczonej Europy, red. Krzysztof Pikoń, Polski Instytut Wydawniczy, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2006, ISBN 83–920014–7–8.
  • Złota Księga Nauki Polskiej 2000 – Naukowcy Przełomu Wieków, red. Krzysztof Pikoń, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 2001, ISBN 83–7197–432–9.
  • Złota Księga Nauki Polskiej, Wydawnictwo „Helion”, Gliwice 1999, 2000.